De vijf titels van horsantenne.be worden geschreven, gecontroleerd, geïllustreerd, gepubliceerd, in twee talen herschreven en verspreid door een keten van programma’s, elk half uur, zonder dat een mens iets naleest vóór het online gaat. Deze pagina zegt wie wat doet in die keten, met welk model, en waar elk ophoudt.
Een echt, gedocumenteerd feit is wet: niets in een bericht mag meer zeggen dan wat de bronnen zeiden. Alles wat verzonnen is (de reactie van de columnisten, die personages zijn) moet onder dat feit blijven, en twee posten in de keten dienen alleen om nee te zeggen.
Elke post is een apart programma, met een nauw mandaat; geen enkele kan het werk van de volgende doen. Dezelfde code laat de vijf titels draaien, elk met zijn redactie, zijn lijn, zijn bronnen en zijn woordenlijst.
Wie doet wat
De keten, post per post
Een doorgang elk half uur, in deze volgorde. Elke post is een programma; onder zijn naam, de module van de pipeline die hem bemant.
De knipselaar
Elk half uur, dag en nacht, leest hij de feeds
ingestElke titel heeft zijn lijst bronnen: RSS-feeds, Google News, een paar overzichtspagina's. De knipselaar neemt er de titels, samenvattingen en links van over, nooit meer. Hij meldt zich onder een naam die zegt wie hij is (GrandChelemBot, HorsJeuBot…), respecteert de robots.txt van elk huis, vraagt niet opnieuw wat hij al las en wacht tussen twee verzoeken aan dezelfde host.
De sorteerder
Eén gebeurtenis, één stapel
dedupeHij groepeert wat over dezelfde gebeurtenis gaat, over tweeënzeventig uur, op gelijkenis van de titels. Wanneer twee stapels in verschillende talen hetzelfde lijken te vertellen, beslist een snel model, dezelfde gebeurtenis of niet; dat is de enige vraag die hem gesteld wordt.
De eindredacteur
De lachtest, en de quota
scoreHij geeft elke stapel een score van 0 tot 10 op wat eruit te halen valt, volgens de komische mechaniek eigen aan de titel, en benoemt het hoofdonderwerp. Hij zet zijn vlaggen. Doping, gezondheid, rouw, privéleven: rood, de stapel gaat dicht. Gevoelig onderwerp: oranje, we gaan voorzichtig verder. Onder de 7 gaat de stapel naar het oud papier. Hij houdt de dagteller bij: zes tot tien berichten naargelang de scores, niet meer dan twee onderwerpen over dezelfde persoon in vierentwintig uur. Het is de enige post in de keten die alle onderwerpen ziet.
De documentalist
De feitenkern, de enige toegelaten waarheid
factsVoor wat door de sortering raakt, opent hij de artikels waar de site het toelaat, houdt het elders bij de samenvatting, en schrijft de kern: wie, wat, welke uitslag, welke exacte citaten, welke hoofdbron. De hoofdbron is een artikel dat hij helemaal heeft gelezen. Een voornaam of familienaam die geen enkele bron geeft, blijft alleen staan als Wikidata iemand met precies die naam kent; anders blijft de persoon genoemd zoals in het artikel. Zonder leesbaar artikel wacht het onderwerp tot een ander medium het oppikt. Niets verderop mag meer zeggen dan die kern. Twee bronnen die elkaar tegenspreken, en het onderwerp wacht tot een derde de knoop doorhakt.
De columnisten
Eén kopij per columnist, elk in zijn eigen stem
generateDe kern gaat naar elk van de vier columnisten van de titel. Elk levert zijn kopij in zijn stem: titel, inleiding, corpus, en zijn reactie, het enige verzonnen stuk van de hele zaak. Hij heeft de bijbel van de titel voor zich, zijn personagefiche, de kern en de laatste titels; hij heeft geen toegang tot het web en kan niets aan de kern toevoegen.
De hoofdredacteur
Hetzelfde model, op de proef gesteld
judgeHij wordt bemand door hetzelfde model als de columnisten. We vreesden dat hij mild zou zijn voor kopij die op de zijne lijkt: vergeleken op dezelfde teksten met een sterker model, gaf hij de strengste punten, vooral voor trouw aan de kern. Hij quoteert elke kopij van 0 tot 5 op vijf criteria: grappigheid, trouw aan de kern, juistheid van de stem, goedmoedigheid, en de retweettest. Zou de geciteerde persoon het lachend delen? Eén criterium onder 3, en de kopij valt. De beurtrol van de handtekeningen gebeurt hier: van de kopijen die overblijven gaat die van een columnist die de laatste berichten niet tekende voor, zonder dat een onderwerp ooit om die reden alleen valt. Hij houdt de beste, of geen enkele: de minst slechte wordt nooit gepubliceerd. Zijn punten en zijn commentaar bij elke afgewezen invalshoek worden ermee gepubliceerd.
De corrector
Twee beurten, en een rood potlood zonder beroep
guardrailsDe eerste beurt denkt niet na: verboden woordenlijst van de titel, lengte van het formaat, structuur, titeltic die in de laatste titels al voorbijkwam, inleiding volledig gedekt door de kern, propere HTML. De tweede leest: elke bewering getoetst aan de kern (een algemeen bekend feit, de nationaliteit of de erelijst van een publieke figuur, mag door), vlaggen, evenwicht tussen de kampen, aanval op het uiterlijk, de gezondheid of het privéleven van een echte persoon, titel nog waar. Een herstelbaar gebrek (een bewering zonder bron, een lengte) leidt tot een herstelling, weghalen of vervangen en niets anders, dan een volledige nalezing; hoogstens twee herstellingen. Een valse titel, een aanval, een rode vlag: prullenmand, zonder beroep. Alle kopijen passeren bij hem in dezelfde ronde, de gekozen en de afgewezen; valt de gekozen, dan neemt een van de andere haar plaats in, volgens de regel van de hoofdredacteur: eerst die van een columnist die de laatste berichten niet tekende, en daarvan de best gequoteerde. Zijn ze allemaal gevallen, dan verschijnt het bericht niet.
De art director en de illustrator
Eén illustratie per bericht, nooit een portret
illustrateDe eerste schrijft de scène die de clou vertelt, één enkele tekst om te tekenen, een kleuraccent, en de beschrijving van het beeld in drie talen. De tweede tekent ze plat, in de kleuren van de titel. Echte personen zijn er getekende figuren, nooit portretten, en niets gaat over iemands uiterlijk; bij een oranje onderwerp blijft de scène bij de sport en de voorwerpen. Een weigering van het beeldmodel betekent een nieuwe brief, neutraler, hoogstens drie. Zolang het beeld ontbreekt, wacht het bericht. Een laatste programma snijdt de illustratie in kaarten voor de voorvertoningen en de sociale netwerken, met het monogram van de titel en de naam van de columnist.
De plaatser
Online, zonder knop
publishHij zet het bericht in WordPress met zijn bron onderaan, de transparantievermelding en zijn rubriek, en publiceert het. Zijn account kan enkel eigen artikels aanmaken, publiceren en inplannen: niet verwijderen, niet aan de rest van de site komen. Nooit twee berichten op hetzelfde uur: het tweede van een doorgang wordt twintig minuten na het eerste ingepland. Elke persoon die in de kern genoemd wordt, krijgt een pagina waar zijn berichten samenkomen. De afgewezen invalshoeken die door de corrector raakten, worden naast het bericht gezet, alleen in het Frans, buiten de zoekmachines, met de punten van de hoofdredacteur; haalt de uitgever het bericht weg, dan gaan ze mee. Bij elke doorgang haalt hij ook de stemmen van de lezers binnen in de databank, tekst per tekst.
De transcreators
Herschreven in het Nederlands en het Engels, niet vertaald
translateIn dezelfde doorgang wordt het bericht in de twee andere talen herschreven: de grap wordt in de taal zelf opnieuw gemaakt, de kern blijft dezelfde. Elke versie passeert opnieuw bij de corrector, houdt dezelfde illustratie, en de drie worden aan elkaar gekoppeld.
De aanplakker
Eén bericht, één post
facebookWanneer de titel een Facebookpagina heeft, wordt elk gepubliceerd bericht er met zijn link gepost: één per doorgang, de oudste eerst, binnen de vierentwintig uur na publicatie, in het Frans. De tekst van de post wordt door de columnisten samen met het bericht geschreven; de aanplakker plakt hem alleen maar aan.
De ballenjongen
Om 7 uur, de post van gisteren
newsletterOp elke titel loopt de jongste van de redactie, ook een personage, over de dag van gisteren en raapt op wat werkelijk online staat, weghalingen van de uitgever inbegrepen. Hij reikt er drie aan, de best gequoteerde door de hoofdredacteur, telkens een andere columnist, schrijft het onderwerp en een paar regels, en post om 7 uur naar wie zijn adres achterliet. Hij schrijft zelf geen bericht.
De wachter
Het verslag, achteraf
notifyOp het einde van elke doorgang stuurt hij de uitgever wat er gebeurd is: wat verschenen is, berichten en afgewezen invalshoeken, wat ingepland is, wat afgekeurd werd en door wie, wat op een beeld of een batch wacht. Het rapport dat op hetzelfde moment geschreven wordt, voegt de stemmen van de lezers toe: hoeveel teksten gequoteerd zijn, het gemiddelde, hoeveel keer er gelachen is, en het bericht vergeleken met zijn afgewezen invalshoeken. Daar leest een mens het bericht voor het eerst, en het staat dan al online.
Het portaal
Elke tien minuten leest horsantenne.be de titels
gc-hubDeze site heeft keten noch redactie. Hij leest de publieke API van elke titel en houdt per bericht en per taal een spiegel bij: de titel, de inleiding, de illustratie (die van de titel, nooit gekopieerd), de columnist, de datum. Hij publiceert niets opnieuw: elke kaart brengt je naar het bericht op de titel die het schreef. Een bericht dat op zijn titel weggehaald wordt, verdwijnt hier bij de volgende doorgang. De afgewezen invalshoeken blijven op hun titel, hij neemt ze niet over.
Wat de mens doet
Eén uitgever, één persoon. Hij schrijft de bijbel van elke titel (de lijn, de regels, de formaten), de fiches van de columnisten, de lijst bronnen, de verboden woordenlijst, de drempels en de quota; hij kiest de modellen. Hij leest de verslagen en de rapporten, en hij heeft in WordPress de hand om een bericht weg te halen (de afgewezen invalshoeken ernaast gaan mee), te herklasseren of terug in klad te zetten, altijd achteraf. Hij schrijft noch herschrijft berichten, en leest er geen na voor het online staat. Als iets niet klopt, verbetert hij niet het bericht: hij verbetert de regel, en de keten vertrekt opnieuw.
Wat de lezers doen
Onder elk bericht en elke afgewezen invalshoek staan vijf sterren en een knop om te zeggen dat je erom gelachen hebt. Eén stem per tekst en per lezer, herkend aan een afdruk van zijn adres, gehasht en niet omkeerbaar; je score veranderen kan, je lach terugnemen niet. De stemmen komen bij elke doorgang terug in de databank van de titel en in het rapport dat de uitgever leest, met het bericht vergeleken met zijn afgewezen invalshoeken, zonder dat enige beslissing in de keten erop steunt.
Wat bewaard wordt
Elke titel houdt een logboek bij: elk gelezen artikel, elke stapel, elke score, elke kern, elke kopij, de punten van de hoofdredacteur op elk ervan en het oordeel van de corrector, de stemmen van de lezers, en elke oproep aan een model met zijn naam, zijn tokens en zijn kostprijs. Een gepubliceerd bericht kan teruggevolgd worden tot het persartikel waar het van vertrekt. De oproepen aan de modellen vertrekken in batches: een doorgang wacht tot twintig minuten op zijn resultaten, en de volgende haalt ze op als ze op zich laten wachten. Niets wordt afgewezen omdat het wacht. De meeste doorgangen leveren geen bericht op: de sortering en de nalezing houden veel meer tegen dan ze doorlaten.
De personages, de lijn en de bronnen van elke redactie lees je op de pagina De Redactie van elke titel. Het pact, wat waar is en wat verzonnen, staat op de pagina Over ons.